Geschiedenis is saai! Dat vinden veel mensen. Alles wat achter ons ligt is voorbij en daar kunnen we toch niets meer aan veranderen, zo redeneren zij. En dat is natuurlijk waar. Wat voorbij is, is voorbij. Er kan echter wel een hoop geleerd worden van het verleden. Want het verleden heeft immers bepaald hoe wij er vandaag de dag voorstaan. Het verleden van een sportclub bijvoorbeeld zegt ook veel over die club van vandaag. Denk maar aan Feijenoord of aan een Engelse voetbalclub, ongeacht welke. En in de korfbalwereld aan Deetos en PKC. Die namen zeggen iets. Ze ademen iets van historie en karakter, een roemrijk verleden. KVV/ Ridderhof bereikt nu een leeftijd waarop de historie van de club een mooie plaats verdient. Het is best iets om trots op te zijn. Want ook de historie van KVV/ Ridderhof vertelt inmiddels veel. KVV was en is nog altijd ambitieus zoals u hieronder zult zien. En over ambitie gesproken; misschien is die mooie plaats iets voor in de nieuwe accommodatie?
Wanneer je over de afgelopen periode van 50 jaar terugblikt, merk je dat er een hele hoop gebeurd is met de club. Er zijn veel verschillen tussen KVV van 1962 en KVV/ Ridderhof van 2007, maar ook zijn er duidelijke overeenkomsten tussen vroeger en nu. Dan blijkt dat zaken waar wij ons vandaag het hoofd over breken al eens eerder aanleiding waren tot zorg. Er zijn op dit moment niet veel leden meer die er vanaf het begin (op 19 september 1962) bij zijn, maar ze zijn er nog wel. Sterker nog, de oprichter van Korfbal Vereniging Vlaardingen en tevens onze eerste voorzitter, de heer Luiting, is nog steeds lid van KVV/ Ridderhof. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw in het dorp Schuinesloot in de buurt van Hoogeveen, ver weg van de vereniging die hij ooit begon. Sport op Tafel vroeg Gerard Luiting zijn verhaal te doen over de beginjaren van de club. Het werd een boeiend, verrassend, en gedetailleerd verhaal. Hoezo geschiedenis is saai?
Waarom nog een korfbalvereniging?
In het Vlaardingen van 1961 waren er al 2 korfbalclubs. Oranje Nassau en Spirit waren beide aangesloten bij de C.K.B. en speelden dus op zaterdag. Om even een beeld van die tijd te schetsen moet het volgende worden verteld. Rond 1960 bestonden er nog 2 korfbalbonden. De K.N.K.B. (Koninklijke Nederlandse Korfbal Bond) en de op Christelijke leest geschoeide C.K.B. (Christelijke Korfbal Bond). Men organiseerde eigen competities en zowel de bonden als de daarbij aangesloten clubs hadden onderling nauwelijks contact. In Vlaardingen, dat toen aan het begin stond van een grote toename van nieuwbouw en inwoners, kwamen steeds meer (oud) korfballers wonen die op zondag wilden spelen. Op initiatief van de K.N.K.B., die in de regio Rotterdam meerdere clubs probeerde op te richten in de stedelijke groeikernen, werd de eerste stap gezet op weg naar het ontstaan van de `algemene? Korfbal Vereniging Vlaardingen. De korfbalverenigingen Ten Donck en De Bermen werden naar aanleiding van ditzelfde initiatief opgericht.

Korfbal Vereniging Vlaardingen (KVV) wordt geboren.
Vanuit de Bond werden de contacten gelegd. Er werden contacten gemaakt met de vrouw van de rector van het Gemeentelyceum (mevrouw Huisman Krijn), met het schoolhoofd van de openbare lagere school in de Babberspolder (de heer Sieswerda) maar ook met de voormalig voorzitter van K.V. Succes uit Schiedam (de heer Dröge) en met de heer Luiting, als oud voorzitter van de Haagse korfbalclubs K.V. Emma en K.V. De Raven. Dit groepje mensen en een vertegenwoordiger van de Bond kwamen voor het eerst bij elkaar ten huize van Gerard Luiting. Deze hele voorbereidende fase duurde slechts enkele weken! Nadat er wat publiciteit was gezocht via de Vlaardingse pers, en na wat rondvragen op het lyceum en de lagere school, bleek dat er voldoende belangstelling was om een algemene korfbalvereniging op te richten. Op 19 september 1962 werd, in de hal van de openbare lagere school van de heer Sieswerda, een vergadering gehouden tijdens welke Korfbal Vereniging Vlaardingen werd opgericht. De heer Luiting werd gekozen tot de eerste voorzitter.
En toen begon het pas echt.
In de beginfase waren er 3 groepen leden te onderscheiden. De eerste groep bestond uit 18 senioren uit geheel Vlaardingen die al eens hadden gespeeld en dit graag weer wilden gaan doen. De tweede groep bestond uit 10 jeugdspelers (die kwamen van het Lyceum) tussen 15 en 18 jaar. Tenslotte waren er al 43 aspiranten tussen 10 en 15 jaar. Zij kwamen onder andere van de lagere school in Babberspolder. Over de gehele linie was het probleem toen iets dat we nu nog zien: veel meer meisjes en vrouwen dan jongens en mannen. Gelukkig kwamen er kort na de oprichting alweer aardig wat leden bij, vooral mannen, zodat de verhouding tussen mannen en vrouwen meer in de gewenste verhouding kwam. Bij de Gemeente werd het schoolsportterrein op de hoek van de Prof. Teldersstraat en de Samuel Esmeyerstraat in huur gevraagd. Tot die tijd werd er getraind op een voetbalveld aan de Zuidbuurtseweg. Hier konden echter geen wedstrijden worden gespeeld en na een paar weken was dit veldje volledig omgeploegd door de korfballers. De oplossing was eenvoudig, men dook al heel vroeg dat seizoen de gymzaal in. In het seizoen 1962-1963 deed KVV voor het eerst mee in de competitie, maar het speelde alleen uitwedstrijden bij gebrek aan een deugdelijk veld. Er was namelijk nog geen geschikt veld beschikbaar dus de 3 senioren teams, waarin ook de A jeugd spelers waren opgenomen, speelden alleen maar uitwedstrijden. Voor de 3 aspiranten ploegen gold hetzelfde. In april 1963 kwam de kantine en kleedgelegenheid aan de Samuel Esmeyerstraat beschikbaar en had KVV een thuisbasis gevonden. De kantine was 4 bij 7 meter klein en de 4 kleedkamers hadden alleen wasbakken en geen douches. Interieur was er bijna niet, maar met wat timmerwerk en gebruikte spullen kwam men een heel eind. KVV was klaar om te groeien.
Stormachtige ledengroei.
De club begon haar leven dus met de genoemde 3 groepen. Maar reeds in mei 1963 had KVV 100 leden. In het najaar van 1965 was dit opgelopen tot 150 leden en die groei zette stevig door. In de lente van 1967 stond de teller al op 200 en het duurde slechts tot het voorjaar van 1968 tot de teller boven de 250 uitkwam. KVV/ Ridderhof is derhalve een periode groter geweest dan het vandaag de dag is. De groei ging door tot in ieder geval 267 en misschien nog wel iets hoger. In 6 jaar tijd van niets naar bijna 270 leden wilde wel zeggen dat de nieuwe vereniging voorzag in een behoefte. Het was zelfs zo dat in 1968 en1969 KVV de grootste vereniging van Rotterdam en omgeving was!
Voorbereiding op verhuizing naar Holy.
De vereniging groeide dus hard en in het voorjaar van 1967 werd een nieuwe commissie in het leven geroepen, de commissie "Holy en Babberspolder". Onder leiding van Jan Bruinse, die later de opvolger werd als voorzitter van Gerard Luiting, werden ouders van kinderen in de Holywijk gepolst. Het bleek niet moeilijk om mensen te interesseren. Het was zelfs zo dat het groepje ouders dat in het Holyproject deelnam zelf aan recreatieve korfbaltrainingen ging meedoen. Tussen de flatgebouwen in Holy werden demonstratiewedstrijden gegeven en later ook de eerste trainingen van de Holyafdeling van KVV. Het materiaal ging in de berging, van één van de leden (fam Rozenberg), van hun flat. De plannen van KVV waren destijds zeer ambitieus en bijzonder. De bedoeling was als volgt: KVV wilde haar hoofdvestiging krijgen aan de Willem de Zwijgerlaan, waar de Senioren en Junioren zouden trainen en spelen evenals de Aspiranten uit Holy. In de Westwijk, op de oude locatie waar het allemaal begon, zou dan getraind en gespeeld worden door de Aspiranten uit de Westwijk. Hiervoor moest dan wel een apart groepje trainers worden geformeerd. Zelfs vandaag de dag vindt Gerard Luiting het jammer dat die plannen niet zijn uitgevoerd en dat de gehele vereniging naar Holy Noord kwam.
KVV in Holy verder.
In 1971 kwam KVV derhalve als geheel in Holy terecht. Daar kreeg de club de beschikking over een prachtig ruim veld en een nieuwe uit hout opgetrokken accommodatie. De kantine was naar de huidige maatstaven erg klein. De kleedkamers waren ruimer en hadden vier douches en wastafels. Na de verhuizing zakte het ledental wat terug. Dit kwam natuurlijk doordat een aantal mensen liever niet vanuit de Westwijk naar Holy wilde komen. Daarna kwam er weer groei, met name bij de senioren. Nog in de periode dat het veldkorfbal in 3 vakken werd gespeeld, en er dus zeker 14 mensen in een team zaten, had KVV in een seizoen 9 Seniorenteams! In de jonge Holywijk kwam de aanwas van kinderen echter ook op gang en de groei in de jeugdafdeling zat er vanaf 1974 weer goed in. Bij de senioren kalfde het allemaal langzaam af en zo ontstond een vereniging met een veel grotere jeugdafdeling dan seniorenafdeling. Een gezonde vereniging dus! De kantine hield het slechts 7 jaar vol en ging in 1977 tegen de grond. Reden: te klein! In het voorjaar van 1978 was de bouw van de huidige kantine voltooid, maar de officiële opening was pas op 20 augustus 1978. Het behoeft geen betoog dat de nieuwe kantine een grote vooruitgang was. De kleedkamers hielden het langer uit, maar deze gingen toch ook tegen de vlakte in 1986. Hiervoor in de plaats kwam een kleedaccommodatie beschikbaar die met vloerverwarming, 14 douches, en vele andere ruimten geweldig veel beter was en ook nu nog voldoet aan de eisen.

KVV wordt KVV/ Ridderhof en blijft ambitieus.
Jaren nadat de shirtreclame op het clubtenue wordt toegestaan door het K.N.K.V. (denk aan namen als Gonlag, Hartendorp, Toerkoop, Aart Pontier en natuurlijk Ridderhof) besluit de ledenvergadering, dat Korfbal Vereniging Vlaardingen haar naam met die van de hoofdsponsor wil verbinden. KVV heet dus vanaf het seizoen 2000-2001 officieel KVV/ Ridderhof.
Een andere belangrijke ontwikkeling die al jaren speelt is de realisatie van een nieuwe accommodatie. Er zijn in de loop der tijd een aantal initiatieven bestudeerd om een eigen sporthal en kunstgrasvelden te bouwen op ons eigen veld, aan de Amsterdamlaan, alleen, met een school of met een andere vereniging. Deze plannen zijn uiteindelijk uitgemond in het huidige project om samen met Het College VOS een schoolgebouw met sporthal en kunstgrasvelden te gaan delen aan de Korhoenlaan te Vlaardingen. Onze vereniging zal een eigen kantine krijgen in dit schoolgebouw en het eerste gebruiksrecht van de sportaccommodatie. In de zomer van 2007 zal de eerste paal voor dit complex de grond in gaan zodat we eind 2008 onze trainingen en wedstrijden aan de Korhoenlaan kunnen gaan afwerken.